Spiralin® – aktywny składnik z Mikroalgi gatunku Spirulina Platensis

Od 2001 roku firma Ocean Pharma GmbH wraz z Kliniką Dermatologiczną w Hamburgu poddała testom setki różnych gatunków alg. Rezultatem tych badań i poszukiwań jest chroniona patentem (orzeczenie patentowe nr EP2 563 478 B1 + US 2014/0127336A1) substancja aktywna o nazwie Spiralin®, w skład której wchodzą substancje, które Spirulina Platensis uwalnia w chwili zagrożenia drobnoustrojami. Substancja aktywna (lub też: aktywny składnik) zostaje poddany procesowi przygotowania i standaryzacji, tak by jego właściwości pozostały niezmienne niezależnie od rodzaju kosmetyku oraz celu jego stosowania.
W roku 2015 niemiecki periodyk „Dermatologia Estetyczna” uhonorował Spiralin® przyznając mu tytuł:

„Aktywny składnik w kategorii Dermatologii Estetycznej”.

Spirulina Platensis

Mikroalgi gatunku Spirulina Platensis to jedne z najstarszych, wciąż egzystujących organizmów ziemskich. Pojawiły się około 3,8 miliardów lat temu znakomicie radząc sobie z panującymi wówczas ekstremalnymi warunkami. Wcześniej pojawiły się pierwsze organizmy jednokomórkowe, dające początek wszelkim organizmom żywym. Później rozwinęły się kolonie bakterii takie jak cyjanobakterie, znane również jako mikroalga spirulina czy algi błękitne. Naturalnymi wrogami mikroalgi były i są wirusy, bakterie i wiele rodzajów grzybów. Przeciw nim mikroalga rozwinęła proste i skuteczne mechanizmy obronne.

Spirulina inaczej broni się przed wirusami a jeszcze inaczej przed bakteriami i grzybami. W świecie roślin jest jednak absolutnie wyjątkową jej zdolność do obrony przed każdym z rodzajów drobnoustrojów z osobna. Charakteryzuje się fascynującą i unikalną w świecie roślin zdolnością do rewitalizacji i regeneracji własnych, wcześniej uszkodzonych komórek.

Zdjęcia mikroskopem elektronowym

Grzyb gatunku Trichoderma viride (grzyb skóry). Zdjęcia przedstawiają proces destrukcji grzyba (ściany komórkowej grzyba) pod wpływem działania chitynazy. 

Stadium początkowe

Po 24 godzinach

Po 5 dniach

Zdjęcia dzięki uprzejmości Kliniki Dermatologicznej w Hamburgu

Właściwości aktywnego składnika

Spiralin® chroni komórki skórne przed niekorzystnym działaniem promieniowania ultrafioletowego UVA i UVB. Badania Kliniki Dermatologicznej dowodzą, że fibroblasty (komórki skórne wytwarzające kolagen) wystawione na działanie promieni UV i jednocześnie chronione przez Spiralin®, w żadnym lub niewielkim stopniu tracą swą aktywność. Natomiast fibroblasty wystawione na działanie promieniowania UV i nie chronione ekstraktem tracą niemal 50 % swej aktywności.

Spiralin® przyspiesza regenerację uszkodzonych komórek skóry. Fibroblasty pod wpływem działania Spiralin®, odzyskują nawet do 50% swej wcześniej utraconej wskutek działania promieniowania UV aktywności.

Spiralin® chroni przed drobnoustrojami (bakterie i grzybica) wspierając funkcję skóry jako naturalnej bariery. Hamuje wzrost najbardziej odpornych na medykamenty drobnoustrojów: Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty) i Propionibacterium acnes (bakteria beztlenowa). Chitynazę (enzym czyli białko) Spirulina Platensis uwalnia w chwili zagrożenia przez grzyby. Enzym tej jest zdolny do rozkładu czyli niszczenia zewnętrznej, zbudowanej z chityny ściany grzybów.

Spiralin® chroni przed wirusem HSV-1 (Herpes Simplex Virus) powodującego opryszczkę oraz przed wirusem HPV (Human Papilloma Virus) powodującego brodawczaka ludzkiego (potocznie: kurzajki). Elementem aktywnej substancji są polisacharydy czyli cukry, które mikroalga uwalnia w chwili zagrożenia przez wirusy. Polisacharydy tworzą wokół komórek skóry barierę, której wirusy nie są w stanie sforsować i w konsekwencji wniknąć do wnętrza zdrowych komórek skóry. A tylko tak może dojść do reprodukcji wirusa.

Herpes Simplex

W przypadku wirusa opryszczki (Herpes simplex) jak i wirusa brodawczaka ludzkiego (Verucca Simplex) powodującego potocznie zwane „kurzajki” działanie substancji polega na tym, że molekuł cukru (polisacharyd), który jest składnikiem SPIRALIN tworzy swego rodzaju warstwę ochronną wokół keratynocytów, czyli komórek, które z reguły zostają jako pierwsze zaatakowane przez wirusa. Ta warstwa (film) stanowi barierę, której wirus nie jest w stanie sforsować. W konsekwencji nie dostaje się do wnętrza komórki, gdzie byłby się rozmnażał poprzez podział używając komórki gospodarza jako żywiciela. Dochodzi co prawda do zarażenia wirusem „pojedynczych” komórek, lecz nie zostaje wywołana infekcja wirusowa

Keranocyt

Polisacharyd

Herpes Simplex